Stotteren en broddelen

Stotteren is een stoornis in de vloeiendheid van de spraak. Voorbeelden van onvloeiendheden zijn: Herhalingen, verlengingen, blokkades.
Ook secundaire stotterkenmerken kunnen aanwezig zijn. Nl. vermijding (niet praten of andere woorden kiezen), meebewegingen van ogen, lippen, gebruik van stopwoordjes, ... .
Stotteren kan lastig zijn en je kunt er boos of verdrietig van worden. Als dit voor jou zo is, kun je hulp krijgen. Stottertherapie helpt je om gemakkelijker te praten en soms kan het stotteren helemaal verdwijnen.

Specifieke gedachten die kunnen optreden variëren van “ik mag niet stotteren” tot “ik kan niets als ik stotter”. Dergelijke cognities bepalen de bril waardoor iemand naar het leven kijkt en verwerkt. Het kind kan zodanig gefocust zijn op z’n stotteren dat dit de ontwikkeling en het functioneren van het kind negatief beïnvloedt. Daarom is het belangrijk dat school stotteren als dusdanig herkent en correct advies geeft aan de ouders.

Broddelen wordt gekenmerkt door een oncontroleerbare spreeksnelheid die resulteert in afgebroken en onsamenhangende uitingen.

Wenst U meer info, contacteert U ons dan gerust.